Η ζωή μου μέσα από τις λίστες μου
1:09 μ.μ.
Πρόσφατα αγόρασα
ένα ακόμη τετράδιο. Ο προσδιορισμός χρήσης του απλός: να κάνω νέες λίστες. Το προηγούμενο
τελείωσε και με απερίγραπτη θλίψη, διαπίστωσα ότι στις υπάρχουσες
λίστες μου, οι τσεκαρισμένες (done) υποχρεώσεις ήταν ελάχιστες. Τι πήγε λάθος; Γιατί δεν
τα καταφέρνω πια να διεκπεραιώσω τα ‘’to do points’’ μου;
Αναπολώντας
τα χρόνια που περνούν, διαπιστώνω ότι η δημιουργία λίστας υποχρεώσεων με
κατατρώει, κυριολεκτικά από την εφηβεία μου. Με θυμάμαι πάντα με ένα τετράδιο
και ένα στυλό να καταγράφω τα όσα θέλω και πρέπει να κάνω. Αργότερα, δικτυωμένη
πια, μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή να πληκτρολογώ κουκκίδες, αστεράκια και
αριθμούς για να διαχωρίσω τα θέματα μου. Και σήμερα πια, απηυδισμένη από την
τεχνολογία, να ξανα-επιστρέφω σε τετράδια και πολύχρωμα στυλό. Το λες και
εμμονή!
Και μέχρι
εδώ καλά. Έγραφα, επιτύγχανα και έσβηνα. Τελευταία παρατηρώ ένα νέο μοτίβο. Γράφω,
παραλείπω και ξαναγράφω. Η σπουδαιότητα της υποχρέωσης δεν μειώνεται. Απλά δεν
υλοποιείται. Τι κάνω στραβά;
Οι χειρότερες
λίστες για μένα, είναι αυτές που σου υποδεικνύουν τα πράγματα που πρέπει να
κάνεις ‘’μέχρι να…’’ Μέχρι να τελειώσεις τις σπουδές σου, μέχρι να γίνεις 30, μέχρι να παντρευτείς, μέχρι να κάνεις οικογένεια, μέχρι να αηδιάσεις και
να πεις είμαι αποτυχημένος! Γιατί αυτό θα πεις! Σου το υπογράφω. Ειδικά αν έχεις
περάσει το σημείο σταθμό, φασκελοκουκούλωστα! Το αίσθημα της απόλυτης αποτυχίας
είναι δεδομένο!
Γιατί λοιπόν,
ζω μια ζωή με κουκκίδες; Είναι απόφαση ή νεύρωση; Και πόσο μπορεί τελικά να σε
επηρεάσει η μη εκπλήρωση των προσδοκιών σου; Μπορώ άραγε να κοιμηθώ, ξέροντας
ότι δεν έκανα τις δύο τελευταίες ‘’to-do’’ υποχρεώσεις μου;
Ωραίο πείραμα θα ήταν αυτό... Να θυμηθώ να το βάλω στην αυριανή μου λίστα: Να αγνοήσω τη λίστα και να αρχίσω να ζω!
Ωραίο πείραμα θα ήταν αυτό... Να θυμηθώ να το βάλω στην αυριανή μου λίστα: Να αγνοήσω τη λίστα και να αρχίσω να ζω!
0 σχόλια