Στο peek της αναπαραγωγικής ηλικίας. Αυτό με
άλλα λόγια σημαίνει ότι όλοι, λίγο πολύ έχουμε γνωστούς, φίλους και συγγενείς
με νεογέννητα που μόλις επέστρεψαν σπίτι. Και εμείς ανυπομονούμε να τα
επισκεφτούμε στο δικό τους χώρο, για να δούμε το μωρό από κοντά!
Τι κάνουμε, τι δεν κάνουμε και τι περιμένουν
οι άλλοι να κάνουμε σε αυτή την πρώτη επίσκεψη;
Ναι. Η πρώτη επίσκεψη έχει κανόνες. Και είναι σαφείς και αδιαπραγμάτευτοι!
- Πάντα ενημερώνουμε. Τηλεφωνούμε ή καλύτερα στέλνουμε μήνυμα, ζητώντας τη συγκατάθεση της νέας μανούλας. Στο χρόνο που βολεύει εκείνη. Οι εκπλήξεις σε αυτή τη φάση μάλλον είναι ανεπιθύμητες.
- Προσφερόμαστε να φέρουμε φαγητό. Ή καφέ. Ή οτιδήποτε θα την ευχαριστούσε. Ο χρόνος της είναι περιορισμένος. Και μάλλον θα ήταν καλύτερα να της «κάνουμε» τον καφέ ή το τραπέζι στο σπίτι της από το να τρέχει να μας φροντίσει. Και εμάς!
- Φέρνουμε κάτι για το μωρό. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιο ιδιαίτερο δώρο. Ειδικά αν έχουμε ήδη αγοράσει κάτι για τη γέννηση του. Μια συσκευασία πάνες στο νούμερο του μωρού, ή ένα κουτί γάλα σε περίπτωση που δεν θηλάζει, φαντάζουν ιδανικά. * Δεν φέρνουμε ως δώρο, διακοσμητικά για το βρεφικό δωμάτιο. Καμιά μαμά δεν εκτιμά δεόντως την παρέμβαση στο σχεδιασμό και την αισθητική του χώρο του μωρού της. Όσο καλό γούστο κι αν έχουμε.
- Πλένουμε τα χέρια μας με το που μπαίνουμε στο χώρο. Πρόκειται να βρεθούμε στο ίδιο δωμάτιο με ένα πλασματάκι ευάλωτο και μη εξοικειωμένο με βακτήρια και μικρόβια. Η ζωή του τους πρώτους μήνες, είναι μια συνεχής αποστείρωση. Ακολουθούμε το πρόγραμμά του.
- Κάνουμε κάτι για το σπίτι. Αν υπάρχει άνεση, χωρίς καν να ρωτήσουμε. Λίγα άπλυτα πιάτα υπάρχουν παντού. Ή σκουπίδια για κατέβασμα στον κάδο. Ή ρούχα για άπλωμα. Οποιαδήποτε βοήθεια, είναι πάντα καλοδεχούμενη.
- Δεν ζητάμε να κρατήσουμε το μωρό. Οι μανούλες είναι απίστευτα προστατευτικές με τα μικρά τους. Και μια τέτοια κίνηση ισοδυναμεί με εισβολή και αρπαγή. Περιμένουμε αν θα μας το προτείνει η ίδια. Αν όχι, κάποια άλλη φορά. Δεν είναι έτοιμη να αποχωριστεί το μωρό της!
- Ρωτάμε τους νέους γονείς, τι κάνουν. Ειλικρινά. Και με ενδιαφέρον. Πέρα από το μικρούλι θαύμα, υπάρχουν και οι κουρασμένοι και ευαίσθητοι γονείς. Που είναι πάνω από όλα άνθρωποι. Ήρθαμε να δούμε και να υποστηρίξουμε αυτούς!
- Μιλάμε για κάτι άλλο, πέρα από το μωρό. Λίγο ο αρχικός εγκλεισμός, λίγο η συνεχής φροντίδα ενός νεογέννητου, μια νέα μανούλα έχει την ανάγκη να ξεχαστεί. Της δίνουμε την ευκαιρία να νιώσει κανονική. Και συζητάμε όλα αυτά που θα λέγαμε και παλαιότερα. Θα διαπιστώσετε με έκπληξη, ότι θα «πιαστεί» με τη μια!
- Κρατάμε τη σοφία μας για τον εαυτό μας. Όχι, δεν είναι η κατάλληλη ώρα για συμβουλές, προτροπές και ιστορίες τρίτων. Τα πορίσματα της εμπειρίας μας, είναι χρήσιμα σε άλλους, μόνο αν τα ζητήσουν. Αλλιώς ακούγονται σαν κήρυγμα! Και κανείς δεν θέλει κήρυγμα τέτοια ώρα.
- Ξέρουμε πότε πρέπει να φύγουμε. Οι πρώτες επισκέψεις πρέπει να είναι σύντομες και περιεκτικές. Αν η κούραση της μητέρας είναι εμφανής, αυτό είναι το σημάδι της αποχώρησης μας. Αντίθετα, μπορεί η ίδια να έχει ανάγκη από παρέα. Με άλλα λόγια, ακούμε και υπακούμε!
+1. Όταν είμαστε άρρωστοι, ή κάποιος στο σπίτι μας είναι άρρωστος, ΔΕΝ επισκεπτόμαστε
το νέο μωρό. Χωρίς περαιτέρω αιτιολόγηση...
Φυσικά όλα
τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα προσωπικής εμπειρίας (και τώρα μοιράζω την προσωπική μου σοφία).
Ότι δεν θέλω να μου κάνουν,
προσπαθώ να μην το κάνω σε άλλους!
Τα μωρά είναι αξιολάτρευτα!
Αλλά, έχουν τον
τρόπο τους!
Και πρέπει να τα σεβόμαστε.




















