Η Επιστροφή!
5:50 μ.μ.
ΟΚ, το παραδέχομαι... Είμαι τεμπέλα! Και μάλιστα μεγάλη! Με το που ξεκίνησαν οι ηλιόλουστες μέρες σαν να μαγεύτηκα.. Ξεχάστηκα. Και χάθηκα. Ο ήλιος μου παίρνει τα μυαλά. Δεν θέλω και πολύ βέβαια. Θάλασσα, μαύρισμα, χρωματιστά ρούχα και με χάσατε. Και κάπως έτσι, αμελώ υποχρεώσεις. Ξεχνάω να ψάξω για δουλειά, η ρίζα μένει άβαφη, και το blog δεν ανανεώνεται ποτέ. Και το άτιμο δε λειτουργεί μόνο του.. (btw ψάχνω για εφαρμογή που να με ξυπνάει κάθε τόσο, παρακαλώ βοηθήστε). Η μόνη υπενθύμιση που λειτουργεί, είναι ο χρόνος που περνάει. Και μας φέρνει στην πρώτη μέρα το Σεπτέμβρη. Να πω καλό φθινόπωρο ή θα με πάρετε με τις πέτρες;;
Η αλήθεια είναι το καλοκαίρι φέτος είχε μια γλυκόπικρη γεύση για όλους λίγο πολύ. Σαν να ήταν το πρώτο ή το τελευταίο μας. Καινούργια ξεκινήματα, απότομα φρεναρίσματα, παύσεις χωρίς επαναφορές και απρόσμενα τέλη. Διλήμματα, αποφάσεις, ερωτήσεις, σαστίσματα, φόβος και -ελπίζω- μια μικρή ελπίδα στο βάθος. Και κάπως έτσι τα ζήσαμε όλα. Και αποκτήσαμε νέες συνήθειες. Δεν είδαμε Eurovision όλοι μαζεμένοι με πίτσα και μπύρες, αλλά παρακολουθήσαμε άπειρα Eurogroup τρώγοντας τα νύχια μας από την αγωνία! Τσεκάραμε τις ειδήσεις πριν βουτήξουμε στη θάλασσα, και περνούσαμε μια βόλτα από την τράπεζα πριν τον απογευματινό καφέ. Αποκτήσαμε πολιτική γνώμη απέναντι σε όλα, και οι συζητήσεις μεταξύ φίλων έγιναν λίγο πιο εκρηκτικές. Και δεν αφορούσαν την καλύτερη παραλία της Χαλκιδικής (παρόλο που σαν τη Χαλκιδική δεν έχει, μη ξεχνιόμαστε...).
Παράλληλα, ήταν ένα καλοκαίρι αρκετά φωτεινό. Μπορεί να περιμέναμε πολύ μέχρι να έρθει (ο καιρός μας μπέρδεψε φέτος), αλλά άπαξ και ήρθε... Η πόλη άδειαζε τα Σαββατοκύριακα και οι παραλίες γέμιζαν σχεδόν ασφυκτικά. Κάναμε όλες τις παραδοσιακές μας ενέργειες. Μπάνιο, ηλιοθεραπεία, ποτάκια και καφέδες, καλοκαιρινά ψώνια, χάζεμα στο ηλιοβασίλεμα και ουζάκι στο σούρουπο. Ανάψαμε κεριά, πασαλειφτήκαμε με αντι-κουνουπικό, φλομώσαμε το σύμπαν με μυρωδιά καρύδας, φάγαμε καρπούζι, βάλαμε τα απαραίτητα κιλά των διακοπών (όχι από το καρπούζι), ξεβάψαμε τα μαγιώ μας από τις πολλές βουτιές, σκίσαμε τις τσάντες μας από το βάλε-βγάλε ρούχων για μικρές αποδράσεις. Γεμίσαμε τις μπαταρίες μας με ηλιακή ενέργεια, αποταμιεύοντας για το χειμώνα που θα έρθει. Και τη μνήμη του κινητού ή της φωτογραφικής μας, με εικόνες και αναμνήσεις. Καλή παρακαταθήκη για τις μέρες που ακολουθούν.
Όλα αυτά μας έφεραν εδώ σήμερα. Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου, με έναν ήλιο ολόλαμπρο και μια ζέστη απίστευτη. Καλές διακοπές σε όσους ακόμα λιάζονται (ναι, ζηλεύω φριχτά, το παραδέχομαι!) και καλό κουράγιο σε όλους εμάς που επίσης ναι, αδημονούμε για την πρώτη φθινοπωρινή ημέρα που θα φορέσουμε ζακέτα και θα πιούμε ζεστό καφέ χωρίς να το κρύβουμε!!
Καλό μας μήνα!!
Η αλήθεια είναι το καλοκαίρι φέτος είχε μια γλυκόπικρη γεύση για όλους λίγο πολύ. Σαν να ήταν το πρώτο ή το τελευταίο μας. Καινούργια ξεκινήματα, απότομα φρεναρίσματα, παύσεις χωρίς επαναφορές και απρόσμενα τέλη. Διλήμματα, αποφάσεις, ερωτήσεις, σαστίσματα, φόβος και -ελπίζω- μια μικρή ελπίδα στο βάθος. Και κάπως έτσι τα ζήσαμε όλα. Και αποκτήσαμε νέες συνήθειες. Δεν είδαμε Eurovision όλοι μαζεμένοι με πίτσα και μπύρες, αλλά παρακολουθήσαμε άπειρα Eurogroup τρώγοντας τα νύχια μας από την αγωνία! Τσεκάραμε τις ειδήσεις πριν βουτήξουμε στη θάλασσα, και περνούσαμε μια βόλτα από την τράπεζα πριν τον απογευματινό καφέ. Αποκτήσαμε πολιτική γνώμη απέναντι σε όλα, και οι συζητήσεις μεταξύ φίλων έγιναν λίγο πιο εκρηκτικές. Και δεν αφορούσαν την καλύτερη παραλία της Χαλκιδικής (παρόλο που σαν τη Χαλκιδική δεν έχει, μη ξεχνιόμαστε...).
Παράλληλα, ήταν ένα καλοκαίρι αρκετά φωτεινό. Μπορεί να περιμέναμε πολύ μέχρι να έρθει (ο καιρός μας μπέρδεψε φέτος), αλλά άπαξ και ήρθε... Η πόλη άδειαζε τα Σαββατοκύριακα και οι παραλίες γέμιζαν σχεδόν ασφυκτικά. Κάναμε όλες τις παραδοσιακές μας ενέργειες. Μπάνιο, ηλιοθεραπεία, ποτάκια και καφέδες, καλοκαιρινά ψώνια, χάζεμα στο ηλιοβασίλεμα και ουζάκι στο σούρουπο. Ανάψαμε κεριά, πασαλειφτήκαμε με αντι-κουνουπικό, φλομώσαμε το σύμπαν με μυρωδιά καρύδας, φάγαμε καρπούζι, βάλαμε τα απαραίτητα κιλά των διακοπών (όχι από το καρπούζι), ξεβάψαμε τα μαγιώ μας από τις πολλές βουτιές, σκίσαμε τις τσάντες μας από το βάλε-βγάλε ρούχων για μικρές αποδράσεις. Γεμίσαμε τις μπαταρίες μας με ηλιακή ενέργεια, αποταμιεύοντας για το χειμώνα που θα έρθει. Και τη μνήμη του κινητού ή της φωτογραφικής μας, με εικόνες και αναμνήσεις. Καλή παρακαταθήκη για τις μέρες που ακολουθούν.
Όλα αυτά μας έφεραν εδώ σήμερα. Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου, με έναν ήλιο ολόλαμπρο και μια ζέστη απίστευτη. Καλές διακοπές σε όσους ακόμα λιάζονται (ναι, ζηλεύω φριχτά, το παραδέχομαι!) και καλό κουράγιο σε όλους εμάς που επίσης ναι, αδημονούμε για την πρώτη φθινοπωρινή ημέρα που θα φορέσουμε ζακέτα και θα πιούμε ζεστό καφέ χωρίς να το κρύβουμε!!
Καλό μας μήνα!!
0 σχόλια